D3 ve K2 Vitaminini Neden Birlikte Kullanılmalı?

D vitamini eksikliği tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de yaygın olarak görülmektedir. Çünkü eğer güneşten ve besinlerden yeterli düzeyde D vitamini alamıyorsanız vücut bir müddet sonra yoksunluk çekmeye başlar. Günümüzde pek çok kişinin yaşadığı D vitamini eksikliğini gidermek için başvurduğu yöntemlerin başında ise takviyeler gelir.

D Vitamini Ne İşe Yarar?

Eksikliği şiddetli belirtilere neden olan vitamin, vücutta çok farklı işlevler için kullanılır. Kemiğin ana yapı taşlarından birisi olan kalsiyumun emilebilmesi için D vitaminine gereksinim vardır. Sinir sisteminin, kasların çalışabilmesi ve güçlü bağışıklık sistemi için önemli bir vitamindir. Vücutta ihtiyaç duyulan miktarı üç yolla alabilirsiniz. Bu yollardan ilki cildin vitamini kendisinin üretmesi, ikincisi diyet ve sonuncusu da vitamin takviyesidir. Güneş ışınlarına maruz kalındıktan sonra D vitamini ciltte doğal bir şekilde sentezlenir. Fakat güneş ışınlarına çok fazla maruz kalmak ciltte yaşlanmaya ve kansere neden olabildiği için çoğu insan diğer kaynakları tercih eder.

Vücudun D vitamini ihtiyacı yaşa göre farklılık gösterir. Yaş ilerledikçe alınması gereken miktar artar. Vitaminin vücuttaki seviyesi çok düştüğü zaman kemikler incelir, daha kırılgan hale gelir. D vitamini eksikliği toplumda yaygın olarak görülen bir rahatsızlıktır. Özellikle koyu renk cilde sahip olanlar, aşırı kilolu olanlar ve 65 yaşından büyük bireylerin D vitamini seviyeleri daha düşüktür. Bu nedenle kan seviyelerini normale getirmek için vitamin takviyeleri önerilmektedir. Fakat bu konuda da dikkatli olmak ve aşırı vitamin almaktan kaçınmak önemlidir çünkü çok yüksek düzeydeki D vitamini seviyeleri ek bir fayda sağlamaz. Aksine farklı sağlık sorunlarına neden olur.

D vitamini kanda yeterli kalsiyum düzeyini sürdürme işlevini iki şekilde yerine getirir:

  • Kalsiyum emiliminin artışı: D vitamini yediğimiz gıdalardaki kalsiyumun vücuda emilmesini artırır.
  • Kalsiyumun kemiklerden alınması: Yeterli kalsiyum tüketmediğinizde D vitamini kanda kalsiyum düzeylerini normal tutabilmek için, vücudun ana kalsiyum deposu olan kemiklerden kalsiyum çekmeye başlar.

Bu sebeple yeterli kalsiyum alımı önemlidir. Kalsiyum alımı yetersiz olduğunda vücudumuz kemiklerdeki kalsiyum rezervini kullanır. Bu da zaman içerisinde kemik erimesine neden olabilir.

K Vitaminini Ne İşe Yarar?

  • Kalsiyumun kemiklerde birikmesi: K vitamini kalsiyumun kemiklere ve dişlere giderek oralarda birikmesini teşvik eden osteokalsin proteinini aktive eder.
  • Yumuşak dokuların kalsiyumdan temizlenmesi: K vitamini kalsiyumun böbrekler ve kan damarları gibi yumuşak dokulardan birikmesine engel olan matriks GLA proteinini aktive eder. Damarların kireçlenmesinin önüne geçer.

Kan damarlarının kireçlenmesi (kalsifikasyon) kalp ve böbrekle ilgili kronik hastalıkların gelişmesine sebep olduğu düşünülen faktörlerden biri olduğundan, yeterli K vitamini alımı sağlığımız açısından son derece önemli olabilir. Ama bunun kadar önemli başka bir husus daha var…

D Vitamini Nasıl Kullanılmalı?

D vitamininin rolü, yediğiniz yemeklerdeki kalsiyumun bağırsaklardan emilimini artırmaktır.

Eğer siz gıdalarla yeteri kadar kalsiyum kazanmazsanız bedeninizin kalsiyum ihtiyacını bu defa kemikten kalsiyum alarak yine D vitamini karşılar.

K vitaminine gelince… O da konu kemik sağlığı ve kalsiyum olduğunda en az iki noktada devreye girer.

Birincisi kemik ve dişlerde kalsiyum birikimini teşvik eden bir proteini, osteokalsini aktive ederek kalsiyumun kemiğe yerleşimine yardımcı olur. İkinci görevi ise, K vitamini kalsiyumun kan damarları ve böbrekler gibi yumuşak dokularda birikimini önleyen “matris GLA proteinini” aktive edip kalsiyumun böbrekler ve damarlara çökmesini engeller.

Kısacası D vitamini kandaki kalsiyumun yeterli seviyede olmasını garanti ederken K vitamini bu kalsiyumdan kemiklerin daha fazla istifade etmesine yardımcı olarak böbrek ve damarlarda birikmesini engeller.

Dinamis Vitamin D3K2

Kaynak:

  • Institute of Medicine, Food and Nutrition Board. Dietary Reference Intakes for Calcium and Vitamin D. Washington, DC: National Academy Press, 2010.

  • Norman AW, Henry HH. Vitamin D. In: Erdman JW, Macdonald IA, Zeisel SH, eds. Present Knowledge in Nutrition, 10th ed. Washington DC: Wiley-Blackwell, 2012.

  • Jones G. Vitamin D. In: Ross AC, Caballero B, Cousins RJ, Tucker KL, Ziegler TR, eds. Modern Nutrition in Health and Disease, 11th ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins, 2014.

  • Silva MC, Furlanetto TW. Intestinal absorption of vitamin D: A systematic review. Nutr Rev 2018;76:60-76. [PubMed abstract]

  • Sempos CT, Heijboer AC, Bikle DD, Bollerslev J, Bouillon R, Brannon PM, et al. Vitamin D assays and the definition of hypovitaminosis D. Results from the First International Conference on Controversies in Vitamin D. Br J Clin Pharmacol 2018;84:2194-207. [PubMed abstract]

  • LeFevre ML. Screening for vitamin deficiency in adults: U.S. Preventive Services Task Force recommendation statement. Ann Intern Med 2015;162:133-40. [PubMed abstract]

  • Brooks SPJ, Sempos CT. The importance of 25-hydroxyvitamin D assay standardization and the Vitamin D Standardization Program. Journal of AOAC International 2017;100:1223-4.

  • Taylor CL, Sempos CT, Davis CD, Brannon PM. Vitamin D: moving forward to address emerging science. Nutrients 2017, 9, 1308; doi:10.3390/mu9121308. [PubMed abstract]

  • Sempos CT, Binkley N. 25-hydroxyvitamin D assay standardisation and vitamin D guidelines paralysis. Public Health Nutrition 2020;23:1153-64. [PubMed abstract]

  • Office of Dietary Supplements, National Institutes of Health. Vitamin D Standardization Program (VDSP).

  • MF, Binkley NC, Bischoff-Ferrari HA, Gordon CM, Hanley DA, Heaney RP, et al. Evaluation, treatment, and prevention of vitamin D deficiency: an Endocrine Society Clinical Practice Guideline. J Clin Endocrinol Metab 2011;96:1911-30. [PubMed abstract]

  • Rosen CJ, Abrams SA, Aloia JF, Brannon PM, Clinton SK, Durazo-Arvizu RA, et al. IOM committee members respond to Endocrine Society vitamin D guidelines. J Clin Endocrinol Metab 2012;97:1146-52. [PubMed abstract]

  • Booth SL. Vitamin K: food composition and dietary intakes. Food Nutr Res 2012;56. [PubMed abstract]

  • Ferland G. Vitamin K. In: Erdman JW, Macdonald IA, Zeisel SH, eds. Present Knowledge in Nutrition. 10th ed. Washington, DC: Wiley-Blackwell; 2012:230-47.

  • Institute of Medicine. Dietary reference intakes for vitamin A, vitamin K, arsenic, boron, chromium, copper, iodine, iron, manganese, molybdenum, nickel, silicon, vanadium, and zinc. Washington, DC: National Academy Press; 2001.

  • Elder SJ, Haytowitz DB, Howe J, Peterson JW, Booth SL. Vitamin K contents of meat, dairy, and fast food in the U.S. Diet. J Agric Food Chem 2006;54:463-7. [PubMed abstract]

  • Suttie JW. Vitamin K. In: Coates PM, Betz JM, Blackman MR, et al., eds. Encyclopedia of Dietary Supplements. 2nd ed. London and New York: Informa Healthcare; 2010:851-60.

  • Conly JM, Stein K, Worobetz L, Rutledge-Harding S. The contribution of vitamin K2 (menaquinones) produced by the intestinal microflora to human nutritional requirements for vitamin K. Am J Gastroenterol 1994;89:915-23. [PubMed abstract]

  • Suttie JW. Vitamin K. In: Ross AC, Caballero B, Cousins RJ, Tucker KL, Ziegler TR, eds. Modern Nutrition in Health and Disease. 11th ed. Baltimore, MD: Lippincott Williams & Wilkins; 2014:305-16.

  • Ufer M. Comparative pharmacokinetics of vitamin K antagonists: warfarin, phenprocoumon and acenocoumarol.  Clin Pharmacokinet 2005;44:1227-46. [PubMed abstract]

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir